توانایی خارق‌العاده ایرانیان در هنر فرش بافی از عهد باستان تاکنون منجر به ظهور فرش‌های نفیس و قابل اعتنایی شده و وجود تعداد بسیار زیادی از آن‌ها در موزه‌های بین‌المللی، سرامدی فرش‌بافان ایران زمین در این حوزه را تأیید می‌کند. یکی از فرش‌هایی که انواع مختلفی از آن در موزه‌های مشهور جهانی نگه داری می‌شوند، پولونز (Polonaise) نام دارد
پولونز یکی از انواع فرش‌های نفیس و باستانی ایرانی است که برای پوشش کف، بافته می‌شده است. ویژگی‌هایی همچون کاربرد پنبه و ابریشم، وجود گره‌هایی از طلا و نقره و استفاده از رنگ‌های شفاف و روشنی مانند صورتی، سبز و زرد، این قالی زربافت را به یکی از منحصربفردترین فرش‌ها تبدیل کرده است. بافت فرش پولونز که به فرش لهستانی نیز معروف است به دوران صفویه نسبت داده می‌شود. اولین نمونه‌ها از فرش پولونز که در اروپا برای عموم به نمایش درآمد، انواعی بودند که به سفارش پادشاه لهستان بافته شده بودند و نشان اشرافی وی بر روی آن‌ها نقش بسته بود. این موضوع، گمانه‌هایی را در مورد تعلق این فرش به کشور لهستان پدید آورد. اما بررسی‌های بعدی و وجود پرزهای ابریشمی و نقش‌های برجسته آن ثابت کرد که بافت این فرش در زمان شاه عباس صفوی و در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم در سرزمین پارس آغاز شده است. با این حال، این نام همچنان بر روی این فرش باقی ماند و هنوز هم دویست گونه از آن به اسم پولونز شناخته می‌شوند. واقعیت این است که این فرش‌ها که با عنوان” محصولات کارخانه‌های درباری” نیز معروفند، در ایران بافته و با تعداد بالا صادر شدند بنا بر مستندات، حدود ۳۰۰ نوع از این فرش در دوره صفویان و به ویژه شاه عباس بافته شده است که هم اکنون تعدادی از آنها در موزه‌های ” رزیدنس (Residence)” مونیخ و موزه ” قلعه روزن برگ (Rosenborg)” کپنهاک نگهداری می‌شوند. به علاوه، شاه عباس چهار تخته از این فرش را به مرقد حضرت علی اهدا کرده است که از آن میان، یک تخته در موزه فرش ایرانی نجف موجود است.

فرش ایران |
۱۰ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۰۱

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

صفحه ما در فیس بوک اشتراک گذاری شاتا